CBS De Scharmhof te Assen

De leerlingen van CBS De Scharmhof te Assen hebben een bijzonder originele sponsoractie gehouden voor onze stichting:

GOAL-SCHIETEN.

Elke groep mocht 20 minuten doelpunten scoren en het behaalde aantal doelpunten kwam op de sponsorkaart. De kinderen zijn per doelpunt gesponsord door familie en vrienden en mede dankzij de geweldige inzet van het gehele team is het geweldige bedrag van           €  3801,45 bij elkaar “getrapt”!

Een fantastisch resultaat waar de kinderen en leerkrachten van Kafountine 1 heel blij mee zijn.

 

 

Millenniummarkt in Midden-Drenthe

Millenniummarkt in Midden-Drenthe

( voor meer informatie klik op het blauwe gedeelte)

De gemeente Midden-Drenthe organiseert, in samenwerking met verschillende particulieren en organisaties uit de gemeente, een Millenniummarkt!

Deze markt zal plaatsvinden op 14 april 2012 op het Raadhuisplein in Beilen.

Ook onze stichting is die dag aanwezig met een informatiestand. 

Het programma ziet er als volgt uit:

11:00 uur Opening van de Millenniummarkt
11:15 uur Optreden van de Muziek Dokters
11:30 uur Kinderworkshop ‘Net als in Zuid-Afrika: Trommel op Rommel’
13:00 uur Kinderworkshop ‘Samen maken we een Millenniumkunstwerk!’
13:30 uur Millenniumdebat
15:00 uur Fair Trade Modeshow
 

 

KBS de Vlieger Zuid-Senegal

De leerlingen van KBS De Vlieger locatie 2 & 4 zijn druk in de weer geweest om geld en spullen in te zamelen voor de kinderen in Zuid-Senegal.

In en rond de school werden verschillende acties op touw gezet. Zo werd er onder anderen een sponsorloop georganiseerd, koekjes verkocht, een kerstconcert gegeven en een kerst-DVD gemaakt. De leerlingen namen ook spelletjes, kleding, schrijfmateriaal, knuffels en ander speelgoed mee voor de kinderen in Zuid-Senegal.

KSB de vlieger heeft tijdens een gezellig samenzijn op het plein een cheque van€ 1887,40 en alle verzamelde spullen overhandigd aan Hilda Homan van de stichting 4goals4u.

KBS de vlieger heeft in totaal € 1945 overgemaakt naar de stichting.

Met dit bedrag biedt KSB de Vlieger 9 kinderen uit  Zuid-Senegal de mogelijkheid om voor een periode van 6 jaar onderwijs te volgen.

 

Overhandigen geld

24 december 2011

Beste mensen

Eindelijk gelegenheid om een bericht te plaatsen. Je kunt aan alles merken dat we hier in Afrika zijn! De officiële overdracht van de 2e schoolbus is een feit! Dinsdag 20 december is de bus door onze stichting gepresenteerd aan het Comité Rurale de Kafountine. 18 vertegenwoordigers van scholen, ouderraden etc., de president en de gouverneur van het district Zinquichor waren aanwezig in de grote raadszaal. De doelstelling van onze stichting, de keuze voor dit gebied en de financiële tot standkoming van de aanschaf van de bus werd door onze voorzitter Louwra Hoving uiteen gezet.

Daarna nam de president het woord en uit naam van de gehele gemeenschap bedankte hij ons voor de steun uit Nederland. Ook de Gouverneur sprak zijn dank uit. Het was een over-en-weer van bedanken en uiteenzetten, in het frans en in de plaatselijke taal, het Mandinke. Ousmane Sonko, de directeur van Satang Jabang was onze tolk, dus wij konden goed met elkaar communiceren.

Daarna gingen wij naar buiten, waar de bus schoongepoetst stond te pronken. De bus werd van alle kanten bewonderd en de autosleutels werden door Louwra “symbolisch” overhandigd aan de president. Die ging breed lachend achter het stuur zitten voor foto’s en ook een van de vrouwen ging demonstratief achter het stuur zitten. Heel goed natuurlijk, want gelijkheid van vrouwen en mannen is tenslotte ook een van de doelstellingen van onze stichting…….

Woensdagmorgen de 21e december was de feestelijke overdracht op het schoolplein van Lycee de Kafountine, het zgn. CEM. Enkele honderden leerlingen stonden ons op de weg al op te wachten. Herman zat achter het stuur en reed de bus op aanwijzingen van de schoolleiding naar het schoolplein. Er stonden stoelen klaar op de 1e rij voor ons en ook hier waren weer heel wat “hoogwaardigheidsbekleders”. Djembéklanken, saxafoonmuziek en prachtige dansen maakten het geheel bijzonder feestelijk. Na het zingen van het Nationale Volkslied van Senegal werd de bus in het midden van honderden leerlingen en genodigden geplaatst, waren er weer toespraken van o.a. de directeur van het CEM, een vertegenwoordiger van de ouderraden en 2 leerlingen. Leuk was het dat de 1e leerling de toespraak in het frans hield, de 2e leerling deed het in het engels. Je zag aan de jongens dat ze zenuwachtig waren, maar dat waren wij ook!

Toen was het dan eindelijk zover dat de officiële overdracht kon plaatsvinden. Grieko ten Cate hield een toespraak, stelde het bestuur en de drivers voor, gaf uitleg bij de logo’s die op de bus staan en vertelde dat wij mede dankzij deze sponsoren deze schoolbus hebben kunnen aanschaffen. Toen kon Louwra de sleutels overdragen aan de directeur van het CEM. Ook nu kwam weer de dankbaarheid en respect naar voren voor de drivers die deze reis hebben gemaakt. Herman en Wietse moesten poseren voor de foto en Grieko gaf aan dat driver 3 Ewald,  voor kerst weer bij zijn gezin wilde zijn en helaas niet bij deze feestelijkheden aanwezig kon zijn. De heren hadden hiervoor alle begrip en knikten instemmend. Familie is in Afrika (ook) heel belangrijk.

Toen werden we uitgenodigd om mee te gaan naar een schoollokaal waar voor alle gasten een blikje frisdrank en een bordje “oliebolletjes” klaar stond. Informeel hebben wij nog wat nagepraat en later met de directeur nog wat officiële zaken besproken.

Al met al was het een bijzondere en emotionele gebeurtenis en wij hebben na afloop tegen elkaar gezegd: hier hebben wij het voor gedaan, het was alleszins alle moeite en vele werk waard.

Op dit moment, zaterdagmorgen, zijn de mannen met de bus bij de plaatselijke “garage” om het ombouwen van het interieur te bespreken.

Voor jullie allemaal, vanuit een warm Senegal, de hartelijke groeten. Gezegende Kerstdagen en een Voorspoedig 2012.

In het nieuwe jaar hopen wij elkaar, waar dan ook en op welke plaats dan ook weer te ontmoeten en wij bedanken jullie allemaal van harte voor jullie medeleven.

 

 

Kafountine

Voorlopig zijn de hieronder geplaatste verslagen van 7 en 8 december even de laatste. Met veel plezier heb ik de verslagen van de 3 Musketiers bewerkt en geplaatst. Hartelijk dank mannen, want jullie gingen toch nog na een vermoeiende dag weer achter de pc om het thuisfront op de hoogte te brengen van jullie vorderingen.

Maandag 12 december a.s. hoopt Grieko ten Cate aan te komen in Kafountine, woensdag 14 december a.s. vertrekt Ewald Hoogeveen weer naar Nederland en komen An ten Cate, Louwra Hoving, Ria Scholtens en Geja Hoogeveen aan. Met elkaar zullen we daar weer de nodige projecten bezoeken en de goederen die in de bus meegekomen zijn, maar ook een container met goederen die een dezer dagen aankomt in Banjul, op de plek van bestemming brengen. Grieko ten Cate blijft weer een aantal weken om de projecten te ondersteunen en te begeleiden. Wij zijn ook heel blij dat hij toch maandag naar Senegal kan vliegen om daar, met zijn kennis en ervaring, de nodige werkzaamheden voor de stichting weer te vervullen.

Het ligt in de planning om de 2e schoolbus voor de kerstvakantie feestelijk te overhandigen en daarvan zullen we dan zeker verslag doen op het weblog.

Voor het plaatsen van deze berichten moeten we naar het dorp. In de hoofdstraat is er een gelegenheid om te internetten. Foto’s oversturen gaat moeizaam, het internet is daar niet zo snel en het komt ook regelmatig voor dat de stroom in het dorp is uitgevallen. Maar, we zullen ons uiterste best doen om via dit medium alle belangstellenden op de hoogte te houden.

Namens de stichting 4goals4u voor alle volgers de hartelijke groeten.

Geja Hoogeveen
PR.

Donderdag 8 december 2011

Lisianne heeft onze eerste ontbijt klaar, eenvoudig maar het smaakt heerlijk. Baguette, eigen gemaakte papaya confiture, sap en koffie. Ewald doet wat geheimzinnig en verdwijnt, even later terugkomend met een brede glimlach en een heerlijke omelet. We hadden nog 4 eieren in de koelkast.
We beginnen maar eens op te ruimen, eerst de persoonlijke spullen en de spullen die we nodig zijn voor “de huishouding”. We willen het alvast gezellig en netjes maken voor de gasten die volgende week komen. Daar kijken we nu naar uit. We komen dingen tegen die we eigenlijk een beetje kwijt waren en we vonden ook nog wat verrassingen van het “thuisfront”. Die hadden alvast goed vooruit gedacht en voor een aantal dingen gezorgd (waar wij mannen echt nooit aan zouden denken). Dank!
‘s Middags over het strand een wandeling richting Kelediang gelopen, het campement van Marieke Wolters. Wietse kwam daar al oude bekenden tegen. Ousmane en Koffï waren blij om hem weer te zien en we werden getrakteerd op een kokosnoot en een passievrucht. De mensen daar hebben zelf weinig, maar ze delen altijd.
Op het strand lopen grote kuddes koeien, een bekend tafereel. Later op de dag gaan we naar het dorp voor wat boodschappen en we wandelen over de (dagelijkse) markt. Echt Senegalees, voor ons onbegrijpelijk primitief, vuil en armoedig. Wederom vallen de passerende vrouwen op met de kleurrijke gebatikte jurken en de mooie gedraaide en gevouwen hoofddoeken. Statig recht oplopend met vaak diverse goederen, emmers, kommen en pakketten op het hoofd. Ondanks de zichtbare armoede is iedereen erg vriendelijk en opgewekt, en we merken dat door de bestickering van de bus diverse mensen ons (nou ja: Wietse) en de 2e nieuwe schoolbus herkennen.
Bij de bekende stokoude en hele dikke Baobab boom met een doorsnee van 4 á 5 meter kopen we ons eerste biertje en eten we vis: Barracuda met frites en uitjes. We smullen. Het zandpad terug is voor de bus met veel moeite te berijden en we moeten echt opletten dat we niet vast komen te zitten. Morgen gaan we de bus uitladen en schoon (laten) maken, want we gaan maandag met een lege bus Grieko ophalen van het vliegveld in Banjul.
Voorlopig is dit ons laatste verslag, als we weer iets leuks te melden hebben komen we wel weer in de lucht .
Vanuit een mooi en warm Senegal onze meer dan hartelijke groeten aan allen die ons dierbaar zijn en wij danken alle volgers en lezers voor de oprechte belangstelling.

Au revoir!
De 3 Musketiers oftewel Herman, Wietse en Ewald.

De laatste reisdag: 7 december 2011

Sinds onze aankomst op woensdag 7 december in Kafountine zijn we bezig geweest om onze weg wat te vinden en om te wennen aan de omgeving, de mensen en het klimaat.
Onze laatste reisdag liep van Kolda naar Kafountine, in kilometers niet zover, 242 kilometer, maar in tijd duurde het lang, omdat het grootste gedeelte van de weg weer vol kuilen en verraderlijke diepe gaten zit.
We hadden toch wel steeds meer zorg en aandacht om de bus heel te houden, het idee om in deze omgeving “panne” te krijgen is niet erg aanlokkelijk, want er is in dit gebied helemaal niets. Alleen maar zand, hutjes of ander schamel onderkomen.
Na een flink aantal kilometers merken dat we in het gebied de Casamanche terechtkomen, waterrijker en daardoor veel groener. Onderweg zien we ook de eerste groepen apen, die we echter vanwege hun snelheid en schuwheid niet kunnen fotograferen. Wel heel bijzonder om te zien.
We zijn ontzettend blij als we via Bignona tegen 15.00 uur het strandterrein oprijden naar het onderkomen van Ali en Dominique, inmiddels vrienden van een aantal mensen van de stichting. Na een hartelijke ontvangst brengt Ali ons naar ons gastadres “La Gaia”, een voor Senegalese begrippen prima omheind terrein, waar 5 stenen huisjes staan met voor ons goede kamers.
Het terrein is alleen toegankelijk via een dubbele afsluitbare poort, waar een tuinman en een wacht de zaak onderhouden en bezig zijn met de dagelijkse klusjes.
Ali neemt contact op met een van de vrouwen uit het dorp, Lisianne, waar wij mee afspreken dat zij onze huishoudelijke hulp is de komende weken. Zij zorgt voor de schoonmaak, het ontbijt om 09.00 uur en ze doet de was. We leren wel direct dat er in Afrika eerst veel overleg is en dat wachten ook heel gewoon is. Maar het komt toch voor elkaar.
We krijgen elk een kamer en er is een normaal bed en een gezamenlijk toilet. ‘s avonds vanaf 19.00 uur (dan is het echt helemaal donker) zorgt een generator voor de elektriciteit, wel nadat er hier en daar nog de nodige gloeilampen ingedraaid worden. Om 23.00 uur stopt de generator ermee.
We hebben op de veranda met een wijntje gevierd dat we er zijn! Verheugd, dankbaar en intens tevreden zijn we dat wij met z’n 3-en deze belangrijke en kostbare missie goed en veilig hebben volbracht. We zijn het er over eens dat wij samen in alle opzichten een goede, gezellige en ook zeer zeker een avontuurlijke reis hebben gehad. Fijn om als 3 Musketiers met elkaar op te trekken .
Om 23.00 uur, als het echt helemaal donker is en we nog even genieten van een schitterende sterrenhemel, stappen we moe maar voldaan onder de klamboe. Sinds lange tijd niet meer met zijn 3-en maar ieder op een kamer. De oordoppen hoeven niet meer in!

DAG 13: 06 december 2011

Om 9.00 uur zijn we weer vertrokken vanuit Kaolack met het doel om vandaag Gambia te “ronden” via Tambacounda, de meest oostelijke plaats. Vandaar naar het zuiden en dan naar het westen om uiteindelijk Kolda te bereiken.
Het eerste gedeelte via de N1 naar Tamba was een prima weg, het landschap onderweg geeft de echte Afrikaanse savanna sfeer weer.
Veel hoog, droog geel gras, afgewisseld met de meest verschillende groene struiken en bomen. Regelmatig komen we door dorpjes waar de kleurrijke kleding van de vrouwen ons opvallen en wat is dat een prachtig fleurig gezicht. We genieten van deze beelden.

Verder zien we ook heel veel armzalige hutjes en van takken en oude lappen opgetrokken verblijven, alles is even stoffig en zanderig. En vuil en vettig zijn die plaatsen waar ‘technische” werkplaatsjes zijn, waar banden worden gewisseld en aan stokoude auto”s wordt gesleuteld. Alles is zwart en zit onder het stof.

Onze tennisballen brengen veel plezier bij de kleintjes van de plaatselijke bevolking, als we ze uitdelen duiken ze er met heel veel tegelijk op onder uiting van enthousiaste kreten op.

We zagen onderweg dat er in deze omgeving een geheel eigen manier van het markeren van b.v. een auto-ongeluk is. Ze leggen gewoon een hele rij boomtakken voor de “plaats delict”. Wij kwamen er een tegen waar op de “snelweg” 2 vrachtwagens frontaal met elkaar in botsing waren gekomen. Kennelijk was 1 chauffeur in slaap gevallen met als gevolg 2 totaal onherkenbare cabines waarbij van beide combinaties de accu’s op straat lagen.

Wat ons ook op viel: er staan heel veel vrachtwagen langs de kant, en zo te zien al voor langere tijd, waarbij het steeds kapotte banden zijn en overal liggen loopvlakken en stukken autoband. Een en ander is het gevolg van de slechte kwaliteit van de banden, het stokoude materiaal, over-belading en de hitte, want ondanks het feit dat het hier nu winter is, is het toch ruim 30 graden overdag.

Het laatste gedeelte van de dag en ook het laatste gedeelte van de weg, en dan hebben wij het toch nog over 80 kilometer, was meer gat dan weg! Erg inspannend en opletten geblazen! We moeten de bus heel houden! Dus veel slalommen en dat bij een “snelheid” van 30 kilometer, maar we komen er wel………

We waren dan ook heel erg blij, dat we na nog een uur in het donker te hebben gereden Kolda bereikten. En als ik zeg donker, dan is het echt donker! Nergens lantaarnpalen, nergens lampen, alleen vuurtjes langs de kant van de weg en op de erven (de compounds waar de afrikanen wonen).
Met onze vierkante ogen vonden we gelukkig nog een goed onderkomen, waar we ook nu weer triple chambre konden boeken.

Lekker bijkomen, onze vochtbalans op peil brengen, eten en constateren dat wij echt heel blij zijn dat we binnen zijn vandaag. De dagteller staat op 478 km.

Nog even doorbijten en dan hopen wij in Kafountine aan te komen. We zien er naar uit!

De 3 Musketiers.